Hardlopen met een gasmasker op!

Rugpijn werd mijn metgezel sedert mijn tienerjaren. Iedereen die rugpijn ervaart weet wat vastzitten is. Deze keer droeg ik mijn compagnon een half jaar mee. Een voorruitgang in vergelijking met vroeger. Een half jaar, elke dag kon mijn hoofd mijn lijf aanzetten tot actie. Pure wilskracht waar mijn lijf protesteerde! Het signaal was overduidelijk! Na een tijd onderhandelde ik met mijn lijf! Er moet brood op de plank komen liefste lijf, gaan we even hiermee door? Laten we na de dagtaak yoga uitoefenen en heel veel rusten. Mijn lijf deed alles wat het kon. Oververmoeid van de inspanningen. Tot ik bleef scheef lopen. Sedert enkele weken ben ik thuis en nog steeds …scheef.


Fysieke pijnen trekken de mens uit de wereld naar binnen. Vele werden al naar binnen getrokken tijdens corona. De zorg, de voedingssector en anderen bleven draaien. Velen op volle toeren, gemaskerd, achter schermen, regeltjes opvolgend. Mensen die met mondmaskers aan, bergen werk verzetten en shit oplossen.

Hardlopen met een gasmasker op!

Ze werken om de ander te verzorgen, om de ander te voorzien in behoeften. Voorbij hun eigen grenzen. Na jaren soortgelijk werk uit te voeren in samenwerking met mijn passie om de innerlijke weg te bewandelen is het steeds opnieuw zoeken naar evenwicht.

Alvorens fysieke pijnen aan het daglicht komen hebben ze al een langere weg afgelegd. Is er een voordeel aan dit alles? Los van reden, waar ik nu niet dieper op in wens te gaan. Het komt in je leven. Het nodigt uit om in een diepe connectie tot aanvaarding te komen. Niet dat je nu persé de weg op deze manier moet afleggen. Om bepaalde redenen, waar ik niet bij kan, is dit ook een deel van mijn weg. Ik zou bijna durven zeggen een familiale weg. Bij rugpijn wordt je focus telkens terug gebracht naar je lijf, bij elke beweging dien je nauwgezet rekening te houden met je lichaam. Is het nu neerliggen; zitten; staan of wandelen het vraagt een diep contact met je lijf. Een diep contact met het leven waar het levensbeginsel opening brengt. Adem halen is ruimte scheppen. Ademen naar het gebied die aandacht vraagt brengt rust. Rust in wat is. Rust in niet weten. Ademen in dit ene moment die verlichting brengt. Rust in aanvaarding. Rust in los laten van hoe het zou moeten zijn. Aanvaarden in wat is. Bewegen naar vertrouwen dat het leven het beste met ons voor heeft. Ook al beweeg je fysiek eens niet ;p.


Hoe ga jij om met fysieke ongemakken en pijnen?


9 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven